's Morgens voel ik mij slechter. Het schip lijkt alle kanten opgeduwd te worden door de golven.
's Morgens voel ik mij slechter. Het schip lijkt alle kanten opgeduwd te worden door de golven.
Later hoor ik dat het niet alleen zo leek, maar echt ook zo was. Hier een foto van Keith, die toen nog buiten kon komen. Het was terecht de winnende foto van de fotocompetitie.
Net na 12:00 uur 's middags wordt het in een keer rustiger. Ik start met de contactlenzen in te doen en dan komt
Keith binnen om te zeggen dat Kaap Hoorn in zicht is.
Ik kleed mij aan en ga naar het deckhouse. De waterdichte deuren zijn dicht. De afgelopen morgen en nacht was
er een wind met stormkracht 7. Dit was een klein lagedrukgebied. Hierachter komt nog een groot lagedrukgebied met
enorm krachtige wind. Dit willen we niet meemaken en als het goed is zijn we op tijd in het beagle kanaal.
De foto van Kaap Hoorn maak ik door een open raampje.
Ik eet een boterham als lunch. Een glas cola pept me weer iets op. Als ik even naar de hut ga komt het er weer allemaal uit. Zo schiet het niet echt op.
We zeilen weer een stuk. Met de flinke wind en de juiste stroming varen we 11.5 knopen. Langzamerhand voel ik mij steeds iets beter. Later gaan we op de motor over.
Dolfijnen (dusky) zwemmen in de boeggolf. Af en toe springen ze uit het water. Ze blijven langere tijd bij de boot.
's Avonds is er rijst met kip kerrie. Ik neem een kleine portie en nu gaat alles goed. We varen in rustiger water en de kust is goed te zien. Volgens de voorspelling van de kapitein komen we rond middernacht aan op onze ankerplaats. Dit komt goed uit want op dat moment zou voor het rode team weer een wacht beginnen.
Sinds 2 weken zie ik weer de eerste bomen en groen op heuvels langs het beagle kanaal.
Ik ga vroeg naar bed. Even na middernacht hoor ik het anker omlaag gaan.