De ankers worden opgehaald en we gaan varen. Ik neem een overheerlijke douche en ga ontbijten.
Bij het loodsstation komt een loods aan boord. Met beide schepen langs elkaar komt er een flinke plens water
over het dek en tegen het deckhouse.
We varen langs vuurland naar Harberton, waar we rond 10:30 aankomen. In Harberton is een museum en er kan met een rondleiding
meegegaan worden. Andere opties zijn om een korte of langere wandeling te maken.
Ik kies ervoor om met de lange wandeling mee te gaan. Thomas is onze gids.
We lopen een dik half uur over een onverharde weg. Onderweg komen we de moeder van Thomas
tegen die natuurlijk even moet knuffelen.
We lopen het bos in en gaan via een stammetjesbrug over een pad over het gras. Het pad wordt smaller en we komen in
een gebied met waterplassen vol met dode bomen. Het is een heel apart landschap. Af en toe gaan we over half
verrotte stammetjesbruggen. Stukken zijn doorgerot, andere liggen los.
De zon schijnt en het is heerlijk warm. De wind zorgt nu voor verkoeling.
Met de GPS die ik van Otto geleend heb kan ik het track goed volgen.
In totaal hebben we 20 km gelopen tijdens de wandeling.
Als we terugkomen bij de estancia is er tijd genoeg om het museum te bezoeken. Er hangen skeletten
van zeezoogdieren die hier in de omgeving
(Patagonie / Vuurland) gevonden zijn.
Na een korte rondleiding bij de skeletten gaat het verder in het laboratorium. Hier worden de skeletten in elkaar gepuzzeld. Grote kasten vol met skeletten zijn in de volgepropte ruimte.
We lopen naar het bonehouse, een klein stukje verder. Hier worden de gevonden dieren schoongemaakt. De kadavers
staan eerst een paar maanden in tonnen met regenwater. Hierdoor rot het vlees weg. De koppen worden apart behandeld.
Het tandvlees wordt beschermd om een DNA analyse te doen. Een paar tanden worden gebruikt om de leeftijd te bepalen.
De kleine bekkenbeenderen zitten los van alle andere beenderen. Deze worden daarom zo snel mogelijk gezocht en apart
bewaard. Hiermee kan de sekse bepaald worden.
De rest wordt gekookt. Dat het er niet lekker ruikt zal duidelijk zijn. Met de rondleiding wordt gezegd dat de reuk alleen psychisch is dat we het weg moeten denken....
Binnen zitten een paar vrouwen beenderen schoon te maken. Er blijft na het koken nog een oliefilm achter die weggepoetst moet worden.
Dan lopen we terug naar de estancia. Een stel doet nog een rondleiding met Thomas. Ik ga met de zodiac terug naar de bark Europa.
De hete douche is na deze dag heerlijk. Daarna is het tijd voor een tapbiertje.
's Avonds na het eten worden de prijswinnaars bekend gemaakt van de fotowedstrijd (catagorieen wildlife, europa, landscape, people en free). De winnaars krijgen een fles wijn.
Na de uitreikingen van de prijzen wordt er een lied gezongen dat voor Boyd gecomponeerd is. Het gaat over de bemanningsleden en onze waardering ervoor.
Hierna worden er certificaten uitgedeeld aan de trainees. Ik krijg een certificaat voor de 'horizontale leiderschap' omdat ik voornamelijk in bed gelegen heb. Otto heeft het tijdens de terugtocht veel beter geregeld om het met minder mensen toch te bolwerken.
's Avonds is er muziek en wordt er flink wat gedronken. We staan buiten op het dek, waar het fris en later ronduit
ijskoud wordt. Voor middernacht hou ik het voor gezien en ga slapen.