Om 8:00 uur sta ik op en ga ontbijten.
Het weer ziet er nog goed uit. Een kant op is helder, maar de bergen
aan de andere kant zijn
verdwenen achter de nevel.
De dames van het station Lockroy (B.A.S. station staff) (homepage) (pdf file)komen even na 9:00 uur aan boort. Zij geven een introductie over wat er te zien is en wat de historie was. Daarna gaan ze terug met de zodiac, waarna wij ze even later volgen.
Lockroy is nu een soort museum van het poolleven tot de jaren 50.
Er is een postkantoor en een souvenirwinkel.
Buiten zitten de Gentoo pinguins tot onder de gebouwen. Bij een gedeelte kunnen we gaan kijken. Een andere kolonie
is verboden gebied voor mensen. De beide groepen worden vergeleken om de invloed van het toerisme te kunnen meten.
Terug op de boot is het alweer bijna lunchtijd.
Even na lunch verlaten we schip om naar Jougla point (pdf file) te varen, aan der rand van de baai. Hier wandelen we rond en kunnen we
iets omhoog lopen (40 meter..).
Op het eiland liggen verse restanten van een pinguin. Deze is binnestebuiten gekeerd, een teken dat een zeeluipaard aan het werk is geweest.
Een skelet van een walvis is bij elkaar gelegd, maar het ligt nu voornamelijk onder de sneeuw.
In de verte is een walvis (dwergvinvis) te zien als we net gaan lopen.
Een skua heeft een pinguinjong te pakken gekregen.
We kunnen tot vlakbij nesten van de blauwoogaalscholver komen. Het is duidelijk waar deze naam vandaan komt.
Rond 17:30 verlaat ik het eiland weer om terug naar de bark Europa te gaan. Een aantal mensen zijn daar dan bezig met kliminstructie om in de mast te klimmen met een klimharnas aan. Zelf ga ik in het deckhouse zitten met een lekker biertje
Als avondeten is er rijst met kip en groenten. Lucie bakt flinterdunne crepes op het dek. Ze zijn lekker en er
staat al een wachtrij klaar.
Na het avondeten komen er gasten aan boord: Een aantal zeilers van een kleine zeilboot en de dames van het Lockroy station. Eerst is er nog een praatje voor Ruud, die over een maand een baby krijgt.
Buiten begint het ijskoud te worden en langzamerhand gaan de meesten terug naar binnen.